Mijn ervaring met 72 uur watervasten

2 weken geleden besloot ik mezelf uit te dagen met een 72-uurs watervast. Geen eten. Alleen mineraalwater en elektrolyten. Niet omdat ik denk dat iedereen dit zou moeten doen, maar omdat ik benieuwd was wat het met mijn lichaam en mindset zou doen. Op internet worden de voordelen van lang vasten soms behoorlijk grootgemaakt. Alsof je na 72 uur ineens compleet “gereset” bent. Ik denk dat je daar voorzichtig mee moet zijn.

Iedereen ervaart vasten anders. Je lichaam, ervaring, gezondheid, stressniveau, slaap, hormonen en leefstijl spelen allemaal mee. Toch wilde ik dit proces zelf ervaren. Niet als quick fix, maar als bewuste uitdaging.

Wat gebeurt er tijdens 72 uur vasten? Mijn ervaring met 72 uur watervasten

Wanneer je stopt met eten, moet je lichaam op zoek naar andere energiebronnen. Normaal gebruikt je lichaam veel energie uit de voeding die je binnenkrijgt. Wanneer die voeding uitblijft, gaat je lichaam steeds meer gebruikmaken van opgeslagen energie.

Dit proces verloopt niet bij iedereen precies hetzelfde, maar globaal kun je het zo zien.

0 tot 24 uur vasten

Tijdens de eerste 24 uur is je lichaam nog bezig met het verwerken van de laatste voeding. Je lichaam gebruikt dan vooral de opgeslagen suikervoorraden als energie. Deze voorraad wordt onder andere opgeslagen als glycogeen in je spieren en lever.

Omdat je geen nieuwe voeding binnenkrijgt, daalt je insulineniveau langzaam en begint je lichaam voorzichtig over te schakelen. In deze fase kun je al honger krijgen, maar je lichaam draait nog niet direct volledig op vetverbranding.

Voor mij was deze fase vooral mentaal wennen. Niet eten klinkt simpel, maar je merkt pas hoeveel momenten op een dag normaal rondom eten draaien.

24 tot 48 uur vasten

Tussen de 24 en 48 uur raakt de opgeslagen suikervoorraad steeds verder leeg. Je lichaam gaat dan meer vet gebruiken als brandstof.

De lever kan ketonen aanmaken. Ketonen kunnen dienen als alternatieve energiebron wanneer er weinig koolhydraten beschikbaar zijn. Dit betekent niet dat je ineens maximaal vet verbrandt of dat alles automatisch gezond is. Het betekent vooral dat je lichaam zich aanpast aan de situatie.

Voor mij waren deze uren best pittig. Ik had regelmatig honger en dacht veel aan eten. Mijn energie was laag, dus ik heb bewust niet gesport. Ik heb alleen gewandeld. Dat voelde voor mij verstandiger.

48 tot 72 uur vasten

Tussen de 48 en 72 uur kan je lichaam dieper in de vastenstaat komen. Je lichaam gebruikt dan meer vet als energiebron en ketonen kunnen verder toenemen.

Ook wordt er vaak gesproken over autofagie. Autofagie is een natuurlijk proces waarbij je lichaam beschadigde of oude celonderdelen kan opruimen. Alleen vind ik het belangrijk om hier voorzichtig mee om te gaan. Op social media wordt dit soms groter gemaakt dan wat je in de praktijk direct kunt voelen of meten.

Je voelt niet ineens: “nu zit ik in autofagie.” Het is geen knop die exact na een bepaald aantal uur aangaat. Daarom zie ik het vooral als een interessant lichamelijk proces, maar niet als de hoofdreden om zoiets te doen.

Mijn ervaring tijdens het vasten

Eerlijk? Alle dagen waren best pittig. Ik had regelmatig een hongergevoel en dacht veel aan eten. Vooral omdat eten normaal zo vanzelfsprekend is. Mijn energieniveau was laag. Daarom heb ik bewust gekozen om alleen te wandelen en niet te trainen. Dat vond ik belangrijk. Ik wilde mezelf uitdagen, maar niet forceren.

Toch voelde ik mij op sommige momenten mentaal verrassend scherp. Alsof er minder afleiding was. Minder keuzes. Minder ruis. Maar dat betekent niet dat ik mij continu goed voelde.

In de laatste uren kreeg ik koude voeten en een kleine kramp in mijn kuit. Voor mij was dat een duidelijk signaal om goed naar mijn lichaam te luisteren. Uiteindelijk heb ik mijn vast na 70 uur rustig verbroken. Niet omdat ik het niet “kon afmaken”, maar omdat mijn lichaam aangaf dat het genoeg was. En daar zit voor mij ook een belangrijke les in. Discipline is niet alleen doorgaan. Discipline is ook weten wanneer je verstandig moet stoppen.

Hoe ik mijn vast heb verbroken

Ik heb mijn vast rustig verbroken met bottenbouillon. Daarna heb ik stap voor stap weer voeding opgebouwd. Niet meteen een grote maaltijd, maar rustig. ik begon met 3 gekookte eieren en een beetje fruit.

Dat voelde goed. Alles smaakte veel intenser dan normaal. Zelfs simpele voeding voelde ineens heel waardevol.

Dat vond ik misschien nog wel het meest bijzondere. Je staat er normaal niet altijd bij stil hoe vanzelfsprekend eten is. Na zo’n vastmoment voelde ik veel meer dankbaarheid. Dankbaar dat ik iedere dag goed en gezond kan eten.

Ben ik afgevallen?

In totaal was ik ongeveer 3 kilo lichter. Maar dat is niet hetzelfde als 3 kilo vetverlies.

Tijdens vasten verlies je ook vocht, darminhoud en glycogeen. Zodra je weer gaat eten en je vocht- en koolhydraatvoorraden aanvult, komt een deel van dat gewicht gewoon weer terug. Daarom zou ik een 72-uurs vast niet zien als een normale afvalstrategie. Wil je vet verliezen, dan blijft de basis hetzelfde:

• Een passend calorietekort

• Voldoende eiwitten

• Krachttraining

• Genoeg beweging

• Slaap en herstel

• Consistentie over langere tijd

  
  

Een langer vast kan je tijdelijk lichter maken, maar het is geen magische oplossing.

Wat heeft het mij gebracht?

Voor mij voelde het achteraf wel als een soort reset. Niet omdat mijn lichaam ineens compleet veranderd is, maar omdat ik bewust uit mijn normale ritme stapte.

Geen eten. Geen automatische snacks. Geen constante keuzes rondom voeding. Alleen ervaren wat er gebeurt.

Het heeft mij vooral iets geleerd over mijn mindset. Hoe vaak denk ik aan eten? Wanneer ontstaat honger echt? Wanneer is het gewoonte? Hoe reageer ik als iets ongemakkelijk wordt? Dat vond ik misschien nog waardevoller dan het fysieke stuk.

Wil je dit zelf proberen?

Doe dit niet zomaar omdat je het op social media voorbij ziet komen. Verdiep je eerst goed in wat er in je lichaam gebeurt, hoe je jezelf voorbereidt en hoe je een vast rustig verbreekt. Een langere vast is niet voor iedereen geschikt.

Heb je een medische aandoening, gebruik je medicatie, heb je een verleden met eetproblematiek, ben je zwanger, geef je borstvoeding of twijfel je? Overleg dan altijd eerst met een arts of specialist.

Voor vrouwen kan dit ook anders liggen. Door de invloed van hormonen en de menstruatiecyclus kan een langer vast anders worden ervaren. Houd daarom rekening met je cyclus en onderzoek goed wat past bij jouw situatie. Je hoeft jezelf niet te bewijzen door 72 uur niet te eten. Gezondheid draait niet om extremen.

Conclusie

Ik deel dit niet om je aan te moedigen om ook 72 uur te gaan vasten. Ik deel dit, omdat jezelf bewust uitdagen soms veel kan leren. Over je lichaam. Maar misschien nog wel meer over je mindset. Voor mij was het pittig, leerzaam en confronterend tegelijk. Ik merkte honger, lage energie, koude voeten en kramp. Maar ik merkte ook mentale scherpte, dankbaarheid en meer bewustzijn rondom voeding. Mijn grootste les? Je lichaam geeft signalen. Luister daarnaar.

Een uitdaging is waardevol, maar alleen als je hem met respect voor je lichaam aangaat. Bij PrimalForce draait het niet om jezelf kapotmaken. Het draait om sterker worden, bewuster leven en leren begrijpen wat jouw lichaam nodig heeft.